شيخ حسين انصاريان
31
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى)
فِى اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ حَقَّ الْجِهادِ وَ انَّهُ بَشَّرَ بِما هُوَ حَقٌّ مِنَ الثَّوابِ ، وَ انْذَرَ بِما هُوَ صِدْقٌ مِنَ الْعِقابِ ، اللَّهُمَّ ثَبِّتْنى عَلى دِينِكَ ما احْيَيْتَنِى ، وَ لاتُزِغْ قَلْبى بَعْدَ اذْ هَدَيْتَنِى ، وَهَبْ لى مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً انَّكَ انْتَ الْوَهَّابُ ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ عَلى آلِ مُحَمَّدٍ ، وَ اجْعَلْنى مِنْ اتْباعِهِ وَ شِيعَتِهِ وَاحْشُرنِى فِى زُمْرَتِهِ ، وَ وَفِّقْنى لِاداءِ فَرْضِ الْجُمُعاتِ ، وَ ما اوْجَبْتَ عَلَىَّ فيها مِنَ الطَّاعاتِ ، وَ قَسَمْتَ لِاهْلِها مِنَ الْعَطاءِ فِى يَوْمِ الْجَزاءِ ، انَّكَ انْتَ الْعَزيزُ الْحَكيمُ . « 1 » ستايش خداى را كه آغاز هستى است پيش از آفرينش و حيات بخشى ، و پايان هستى است پس از نابودى هر چيز ، دانايى كه از ياد مبرد آن را كه يادش كند و كم نگذارد از آنكه شكرش را به جاى آورده و نااميد نسازد آن را كه خواندش ، و قطع نكند اميد آن كه به او اميد بست ، بار خدايا ! تو را گواه مىگيرم و تو براى گواهى كافى هستى و گواه مىگيرم همهء فرشتگانت و ساكنان آسمانهايت و نگهبانان عرشت و رسولان و پيامبرانى كه برانگيختى ، و انواع مخلوقات كه آفريدى ( همه و همه را گواه مىگيرم ) بر اينكه باور دارم كه همانا تويى خدا ، شايستهء پرستشى جز تو نيست . يگانهاى ، شريكى ندارى و بىهمتايى و تخلّف و تبديلى در گفتارت نيست و اينكه محمد كه خدا بر او و خاندان او درود فرستد بنده و فرستادهء توست ، رسالتى را كه بر عهدهاش نهاده بودى به بندگانت ادا كرد و در راه خدا به حق كوشيد و به پاداشى كه حق است مژده داد و از عذابى كه راست است بيم داد ، خدايا ! تا زندهام مرا بر دين خود ثابت بدار و دلم را پس از آنكه به نور هدايت روشن نمودى ، گمراه مكن و از نزد خود رحمتى بر من ببخش چرا كه ، تنها تو بخشايندهاى ، درود فرست بر محمد و خاندان محمد و مرا از پيروان و شيعيان او قرار ده و در گروه او محشورم گردان ، و بر انجام واجبات جمعهها و طاعاتى كه در آن بر من لازم
--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 87 / 134 ، باب 9 ، حديث 2 ؛ البلد الأمين : 87 ؛ المصباح ، كفعمى : 96 ، فصل 17 .